Selam olsun,

Daha önce benzer bir soruya verdiğim cevabın benzerini yazacağım.
Hayatımda insanların başarı olarak gördüğü birçok şey yapmışımdır ama benim başarı olarak gördüğüm şey 30 yaşından sonra evlenmiş olmamdır.
Para, mal ya da mülk genelde insanlar için başarı olarak görülüyor ama bunlar kazanılır, kaybedilir tekrar kazanılır.
Evlilik zor iştir yani bir insanla hayatı paylaşmak.
Sevgiden yana sorun olmaz genelde ama bugün düşünemediğin birçok sorun, fikir ayrılığı ya da dış etkenli sorunlar çıkıyor karşına.
Yaşanmışlığın, tecrüben ve olgunluğun ne kadar yüksekse o sorunları o kadar kolay aşıyorsun.

Mesela 25 yaşında birinin beklemediği ailelerden kaynaklı bir sorunu aşması çok sancılı olabilir ya da aşamayabilir ama 35 yaşında bir insan bu sorunun oluşmasına bile olanak tanımayabilir.
Bu sadece bir örnek. Yaşanan sorunlarda ilişkiye zarar vermeden aksine daha değerli kılarak ilerlemek için biraz yaşanmışlık gerekiyor.
Bana kalsa insanın olgunlaşma yaşı 35 40 yaş aralığıdır. Bu yaştan önce çok sancılar yaşanabilir.
Elbette istisnalar ya da kısa yaşında çok şey yaşayan insanlar istisnadır.

Gördüğüm şey 20 yaşında evlenip boşanan ya da boşanmasa bile kafada bitirmiş insanların birbirini 30 yaşında tanısa bu kadar yıpranmayacağını ve daha mutlu olabileceğini görüyorum.
Yani evlenmek bir adım, zorunluluk değildir. Gerçekten evliliği karşınızdaki insana huzur ve mutluluk kaynağı yapacağınızı hissedene kadar kimse evlenmemeli.
Evlilik bir görev olmamalı.

Sizin için yazmadım üstünüze almayın lütfen. Genel manada yazıyorum.
Geç evlenin yani evliliği kaldırabileceğiniz, sürdürebileceğiniz zaman evlenin.