Saçma bir şekilde param varken ve borcum yokken hiçbirşeye bulaşmıyorum.
Ancak 2 aydır borcum var ve ay sonunu zor getiriyorum bazen. İddaya bulaştım. Eskiden zevkine oynardım ancak şuan bir günde binlerce lira harcıyorum. Elbette beni yıkacak birşey değil ama bunu hangi psikolojiyle yaptığımın farkındayım.

Borç olunca insan bir yerden umut bekliyor. Çareyi böyle şeylerde arıyor.
İrademin sağlam olması şükür ki bugünlere kadar getirdi beni. Mesela istesem sigarayı anında bırakırım aklıma bile gelmez. Hayırlısı. Bugünlerde iddayı da bırakırım.