Öncelikle geçmiş olsun. Rabbim en kısa sürede sizi doğru yola sevk etsin inşallah bu cuma günü.


Yaklaşık 1 sene önce ben de bu illete bulaştım maalesef. Toplamda 600 bin TL kadar para kaybettim, krediler dahil belki daha fazlası.
Elimde hiçbir şey kalmadı. Maaş yatar, hemen maaşı oraya yatırırdım. İlk zamanlar kazandım; hiçbir şeyim yokken kredi çekip yine oraya yatırdım.
Sonra kazandıkça 15 tane tam altın falan yaptım, en iyi bilgisayarı topladım. Her şey iyiydi ama bir şey eksikti: mutluluk. Hâlâ mutsuzdum.
Bir gün bu paranın çıkacağını düşünüyordum ve huzursuzdum. Sonra duramadım ve yine kumara girdim çünkü en mutlu olduğum yer orasıydı ya da ben öyle zannediyordum.
Önce hesabımda 150 bin TL vardı; hiç borcum da yoktu. Aslında daha önce kredi borçlarım vardı, 50 bin falan, ama onları da kapatmıştım. Ancak o 150 bin TL’yi kaybettim. Sonra kredi çektim, onu da kaybettim.
Kredi çekmeye devam ettim. Hepsini kaybedince evlenmek için köşeye yine kumar parasıyla biriktirdiğim 15 tam altını sattım. Sonra bilgisayarı, PS5’i, aldığım her şeyi sattım ve hepsini yine kaybettim.
Sonra bilinmedik bir yerde oynadım. Son kredi param olan 20 bin TL ile 1 milyon TL kazandım ama maalesef site 1 lira bile ödemedi. Ne borcumu ödeyebildim ne de o parayı alabildim.
Daha sonra çalıştığım işyeri battı, bana 100 bin TL tazminat ödedi. Onu da ortalama 15 dakikada kaybettim. Yolda yürürken başı dik, özgüvenli yürüyen ben, başım yerde, kamburum çıkmış gibi, yaşlı dedeler gibi yürümeye başladım.
Bir yerde 20 bin TL maaşla çalışmaya başladım. İşe tramvayla gitmeye başladım; servis yoktu. Tramvaya ödeyecek param bile yoktu. Maaş yatana kadar idare etmeye çalışıyordum.
Çalışma isteğim kalmamıştı. Psikolojim bozuldu ama hırsızlık yapmadım, kötü yola düşmedim. Kolay kolay ağlayan birisi değilim; 29 yaşındayım, ama geceleri iç çeke çeke ağlıyordum.
Sonra tövbe ettim ve çalıştığım işten ayrıldım. Bildiğim bir iş vardı; web sitesi işinden anlıyordum. Bir web sitesi açtım; insan ilişkilerim çok iyiydi, bunu değerlendirdim. Bir anda işlerim çok iyi ilerledi.
Bir iş yerinde aylık en fazla 20 bin kazanabilecekken, kendi işimde 2 ay boyunca aktif çalıştım ve bu sürede kazandığım para tüm borçlarımın en azından %80’ini kapatacak düzeye geldi. 2 ay çalışıp, bu parayı yurtdışında olan ve 6 senelik ilişkim bulunan kız için değerlendirdim.
Borçlarımı ödemek de bir yoldu; ama borcumu ödeseydim bir 6 sene daha o kızı bekletecektim ya da o kız 6 sene beni beklemeyecekti. Belki bazılarınız ülkeye borç taktı diye düşünecektir; fakat insanın bazen elinde seçenekleri kısıtlı ve az olduğu için bunu seçebiliyor.
İşin sonunda şu anda Endonezya’da yaşıyorum. Villa tarzı bir evim, 2025 model bir arabam var. Bunu övünmek için değil, bahsettiğim onca kayıptan sonra neler kaybedip tekrar neler kazanabildiğimi göstermek için söylüyorum.
Tek diyebileceğim; pes etme, mücadele et. Rabbim sana doğru yolu mutlaka gösterecektir. Yalnız değilsin.