Nereli olduğunun önemi yok demisler, bal gibi var. Suriyeli olsa da var, Fransız olsa da var.

Ukraynali örneği verilmiş mesela. Sayısız Ukraynali var sosyal cevremde, ailecek görüştüklerimiz de var. Ukraynali kadınların çoğunun çocuklara yaklaşımı, ilgi ve alakaları, annelikleri, Türk kadınlara göre çok zayıf. Yanınızda manken olarak gezdirecek kadın bakıyorsaniz bilemem, ancak bizim Turk aile yapısı skalasinda anne olacak birisine bakıyorsanız Ukraynali bir eş ile %90 sorun yaşarsınız. Hadi %80 olsun. Hepsi öyle demiyorum, amacım kötülemek de değil ama kültüre bağlı alışkanlık farkları var bunu gormemezlikten gelmek ciddi soruna gebedir. Onlara gore de biz abartiyizdir mesela.

Nereli olduğuna bakmak illa ırkçılık olmuyor. Nereli olduğun kültürün, yaşam biçimin demek. En basitinden ana dil farki ciddi bir iletisim eksikligidir. Türk olmayan birisiyle sohbet derinliginiz cok düşük olacaktır. Bu ırkçılık değil, benim de cok yakın yabancı arkadaşlarım var ama en derin, en keyifli muhabbetleri yine Türklerle yapabiliyorum (ingilizcem b2-c1 arasi) Eşim Türk. Onla paylaştığım şeyi anadilimde olmayan birisiylr en fazla %70 paylaşabilirim sanırım.

Elbette evlenilir ve mutlu olunabilir. Ama ciddi farklı kültürlerde evlilik yürütmeyi zorlastiracak cok faktor var. Bu durumda şunu sorun kendinize :

O farkı sonumleyecek anlayışa, kapasiteye, hayat gorusune siz sahip misiniz?