Konu derin ve uzun uzun tartışılacak bir konu, gerçekçi olmak önemli ama gerçekçilik her zaman umutsuzluk demek değildir. Bugün düğün mekanı seçen zenginler de, 'Kuru ekmek soğan yesek hanım kabul eder mi?' diyenler de aynı toplumda yaşıyor, ama herkesin hayata bakışı ve öncelikleri farklı. Senin dediğin gibi, kimse az ile yaşayalım demez belki ama asıl soru şu, İnsan ne kadarına "yeter" diyebilir?
Evlenmek zor, kabul ediyorum. Ama bu zorluk sadece evlenmek isteyenlerin mi sorunu? Ekonomik buhran dediğin şey, evlilik düşüneni de düşünmeyeni de benzer şekilde etkiliyor. O yüzden burada önemli olan şey şartlar çok zor diyerek tamamen vazgeçmek mi, yoksa o şartlar içinde kendine bir yol bulmak mı?
Gerçekçi olmak güzeldir, ama gerçekçiliği bir bahane olarak kullanıp hiçbir şey yapmamayı meşrulaştırmak da tehlikeli. Sonuçta hayat hep zor, ama zorluğu görüp çözüm üretmeye çalışanlar ile zorluğa teslim olup vazgeçenler arasında büyük bir fark var. Kendimi yanlış anlatmayayım, sana kinayeli laflar söylemeye çalışmıyorum. Senin durumunu da bilmiyorum. Ama bu hayatta karşılıklı olarak sevgi, saygı ve emeği bulduktan sonra hangi durumda iki kişi olarak savaşmaktansa bireysel olarak savaşmak daha kolay diyebiliriz bilemiyorum. Senin söylediğin şeyler de benim bi önceki mesajımda yer alan evlilik anlamının artık farklılaşmasıyla ilgili asında. Kendi özel hayatımdan forumda hiç bahsetmedim ama bahsettiğin psikolojik sıkıntılar, ekonomik buhranlar gerçekten çok yıpratıcı olduğu için belki bir pencere açması ve konuşulması adına yazacağım. Tabii ki biz de amerikayı yeniden keşfetmedik ama isteme, söz, nişan hepsini tek paket halinde aile arasında yaptık. Düğün yerine yalnızca nikah yapacağız. Antalyadaki otellerden balayı paketi almak yerine yurtdışında yarı fiyatına gezeceğimiz bir balayı planladık. ve Emin ol ailelerimiz aşırı modern insanlar değiller ve bizim gibi de düşünmüyorlar ama başardık