Maalesef öyle.. Yaşım 39. Lisans maliye mezunuyum. Düzenli bir işim yok, ev, yok, araba yok, birikim yok. İki çocuğum var ve zor şartlarda geçimimizi sağlamaya çalışıyoruz.

Hem lise zamanlarında hem üniversite de olabildiğince kitap okudum çeşitli konularda kendimi geliştirdim ve genel kültürüm de bilgi seviyem de gayet yeterli. Ama şöyle bir durum var memlekette düzenli bir iş ve paran yoksa hiçsin.. Mesela bala şansa 2022 yılı 60 kpss puanıyla atanan ön lisans tıbbi sekreterlik mezunu bir arkadaş var gelip bana ee çalışınca oluyormuş diyebiliyor.. Benim lisans kpss puanı 78 idi bu arada.. İşin daha kötüsü çevre, eş, dost akraba da o gözle bakıyor.. Neden? Çünkü o memur, o atanmış sen ise başaramamışsın. Söylediklerin, bildiklerinin doğru olmasının bir önemi yok, başaramamış biri olarak sen hiçsin.. Bir taziye ya da düğüne gittiğinde bile paran kadar varsın. Sana yapılan karşılama ile başkasına yapılan karşılama farklı olur..

Öyle saçma sapan bir sistemin içerisindeyiz ki, sözünün doğruluğu bile paran ile doğru orantılı şekilde ölçülüyor. Parasızsan söylediğin doğruların bir önemi yok paran var ise söylediğin yanlışlar bile doğru kabul edilir. Zaten ülkenin bir gram ilerlememesinin sebebi de bu maalesef. İstediğin kadar, dürüst namuslu ol paran yoksa sana enayi gözüyle bakılırken ticaretinde ya da işinde hile yapan ve köşeyi dönenlere ise işini biliyor gözüyle bakıyor toplum.. Bir nevi hileye, hurdaya teşvik ediyor yani.. Böyle bir toplumun ileriye gitmesi de mümkün olmuyor haliyle.. Kısaca maalesef paran yoksa kocaman bir boşluk ve hiçsin..