30 yaşındayım benzer durumları bende yaşadım. Şu anki tecrübemle söylüyorum ki "Araya mesafe girince kabus oldu" kısmını okuduğumda olması gerekenin sadece şu olduğu geliyor aklıma: sana olan inancı, hevesi,enerjisi kalmadıysa bırak gitsin çok güzel bi şok etkisi olur. Ne istediğini bilmiyorsa da bırakmalı ki o süreçte kendisi anlasın ve sonrasını ona göre hareket etsin. Sakın ha sakın ağlama moduna geçme yanında iken. Yok o kadar emek verdim vs. falan bunlarda boş ve söylemene gerek yok. Üzüleceksen de yalnızken üzül ve o süreçten de çabuk çıkmaya bak. Biterse ona ait ne varsa sil kurtul görme, maruz kalma. Hayatta başarılar

edit: senin onu istediğin belli. oda seni istiyorsa zaten yürür gider ama sen ekstra yapacaksan ve o şekilde düzelecek ise ilerde tekrar tekrar olacak. Başta sana olmak üzere ikinize de zarar bu durum. İsteği yok ise sen istekli davranırsan yine kaybedeceksin bu arada öyle de bi tezat maalesef.