caneger adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
@BigBang17;

Merhaba kardeşim , aslını istersen bu konuya cevap yazıp yazmama arasında gidip geldim , ama yazmak daha ağır bastı.
Umarım tüm yazdıklarımı sonuna kadar okursun,

Öncelikle AŞK nedir ?
Aşk, iki ruhun birbirine duyduğu, sınırları olmayan ve koşulsuz bir çekimdir.

Peki SEVGİ nedir ?
Sevgi, bir canlıya veya varlığa karşı duyulan derin bağlılık, şefkat ve değer verme duygusudur.

seni ve sevdiğin kişiyi hiç tanımıyorum ve konunu okuyarak iç güdülerim birazda tecrübelerim ile yorum yazıyorum ,

Aslında sen çok sevmişsin , belki de ilk defa birinden bu kadar ilgi gördüğün için çok mutlusun
Bu sevgi, belki de daha önce hiç tatmadığın kadar yoğun ve anlamlı.
Bence sen gerçekten sevmişsin , onun sana ilgisini sevmişsin , seni aramasını sormasını sevmişsin ..

Kendine dürüst ol , sonuçta hepimiz yetişkin bireyleriz , artık kendimiz karar alıp verebilecek yaştayız.
Demem o ki altını çizerek yazıyorum lütfen bana kızma , bence seninki AŞK değil tamamen bağımlılık , sen bağlanmışsın
çünkü sen sevgiye açtın sevildin ve mutlu oldun ve bağlandın. Sevdiğin kadın dünyanın en iyi kadını olabilir , Asla asla ona karşı ön yargılı değilim olamam da ,
burada esas kişi konu sensin,


Bu ilişki, senin için birçok açıdan riskli ve zorlayıcı olabilir
Sevdiğin kişinin boşanma süreci ve eski eşinin hapishane geçmişi, duygusal olarak yıpratıcı olabilir.
Eski eşin hapishane geçmişi, sevdiğinin ve çocuklarının hayatında sürekli bir stres kaynağı olabilir. Bu durum, şimdi olmasa bile ileride gerginliklere ve anlaşmazlıklara yol açabilir.
Özellikle babalarının hapishane geçmişi ve sonrasında onlar ile görüşüp sevdiğin kişi hakkındaki konuşmaları çocuklarda travma, güvensizlik ve öfke gibi duygulara neden olabilir.
Senin Anne ve babanın hatta çevrenizin, sevdiğiniz kişinin geçmişi nedeniyle bu ilişkiye karşı çıkması , bu durum , şimdi olmasa bile ileride gerginliklere ve çatışmalara yol açabilir.
Sende kendini anne babanın yerine koysan çocuğunun böyle bir ilişki yaşamasını ister misin ? Lütfen dürüst ol ve ona göre cevap ver.
Çevrenin önyargıları, sevdiğinin ve çocuklarının dışlanmasına neden olabilir. Bu durum, sevdiğinin özgüvenini zedeleyebilir ve bunu sürekli sana yansıtması seni yıpratabilir.
Bu olumsuzluklara rağmen, sevgi, saygı ve anlayışla kurulan ilişkiler başarılı olabilir. Ancak bu tür bir ilişki, ekstra çaba, sabır ve fedakarlık gerektirir.

Yani demem o ki bence sen sevmişsin , ama bu asla AŞK değil , bir gün bütün bu zorluklara karşı bir bakmışsın o ilk günkü ilgi mutluluk olmadığı için sevgi bitmiş ve sen keşke ...............

cümlenin devamını sen doldurmalısın ...


SELAM VE DUA ile kendine iyi bak ...


Öyle fırlama, zip zip bir insan değilim. Hayatımda toplasan 3-4 ilişkim oldu. Hepsinde de bir şekilde bazı sebeplerden dolayı karşı taraf uzaklaştı, gitti. Önceki ilişkim dört yıl sürdü. Giden geri geliyor ama bu sefer de benim canım istemiyor.
Ama bu kızda… Evet, gerçekten daha önce hiç hissetmediğim duyguları hissettim. Hiç yaşamadığım şeyleri yaşadım. Ben bir şeyi yapıyorsam, onu dibine kadar yaşamayı, yaşatmayı seven biriyim. Sevgiyi de, ilgiyi de yarım değil, tam yaşarım. Ama tabii dediğiniz gibi; uzun süreçte bu yıpratıcı olabiliyor. Sonra bir gün geliyor, “Eskiden böyleydin, artık yapmıyorsun” cümleleriyle karşılaşıyorsun.

O da beni çok seviyor. Dün aslında ayrıldık… Ve o kadar yoğun geçti ki. Ayaklarıma kapandı, yalvardı, sinir krizleri geçirdi. Ben ise tam anlamıyla bir duygu karmaşasının içine girdim. Ne yapacağımı, nasıl hissedeceğimi bilemedim. Gerçekten çok sarsıldım.
İçimde ona karşı güçlü bir koruma, kollama ve destek olma isteği var. Hani belki bu ilişki sürmese bile, giderken onun hayatına bir dokunuş yapıp öyle gitmek istiyorum. Bilmiyorum… İyi mi ediyorum, kötü mü ediyorum, kendimden de emin olamıyorum bazen. Ama içimden gelen bu.

Şu an bir firmada taşeron olarak çalışıyor ama ben onun daha büyük, hayatını daha rahat sürdürebileceği, çok daha kurumsal bir firmada çalışmasını istiyorum. Bu konuyla ilgili bazı adımlar da attım. Tanıdığım kişilerle görüştüm, CV’sini o firmalara ulaştırmasını sağladım. Umarım bir fırsat doğar.

Şöyle de düşünüyorum: Belki ben olmasam bile, bu yaptığıma ileride bana dua eder. “İyi ki hayatıma girmiş” diyebilir. Şimdi diyeceksiniz ki, “Sen iyilik meleği misin?” Ama değil. Sadece onun hep acı çekmiş olduğunu görüyorum ve içim rahat etmiyor. Onun iyi bir hayatı olsun istiyorum.

Bayramda ailemin yanına, memlekete gideceğim. Son bir kez daha konuşmak istiyorum onlarla. Ya “Tamam, bu ilişkiye devam” diyeceğim, ya da “Zaten bitmiş, hiçbir şekilde iletişim kurmadan yoluma bakacağım” noktasına geleceğim.

Evet, eski eşi cezaevinde. Çocuklar şu anda beni çok seviyor. Ne olur, ne yaşanır ileride bilmiyorum ama ben de onları seviyorum. Birkaç kez birlikte tatile çıktık, doğum günlerinde hediye aldım, PlayStation gibi şeyler… İçimde hep şu endişe de var: Baba çıktığında “Sen kimsin benim çocuğuma hediye alıyorsun?” gibi bir tepki gösterir mi? Belki evet. Çünkü bu durum, bir duygu karmaşası yaratabilir.

Yorumunuz gerçekten çok kıymetliydi. Beni ciddiye alıp bu kadar detaylı, içten ve uzun bir cevap verdiğiniz için çok teşekkür ederim. Umarım bir gün bu hikayeyi, “İyi ki sabretmişim” diyerek tamamlarım.