Merhaba
Sanırım sorunun kaynağı:
1. Mesleğinizi sevdiğiniz için işin hakkını fazlasıyla vermeye çalışıyorsunuz ve kendi işiniz gibi gördüğünüzden başta üstünüzün de dahil diğer çalışanların ''hatalarını'' kabullenemiyorsunuz,
2. İşe olan sevdanızdan mütevellit fazlasıyla iş yükü altına giriyorsunuz,
3. İştekiler sizi bu sebepten sevmiyorlar (genelde okulda iyi okuyan öğrenciye inek lakabı takılır misali).
Bu yollardan geçtim zamanında.
Dediklerimde haklılık payı varsa, size bir tavsiye, paraya aldanmayın. O para bugün var yarın yok. Ama sizin sosyal çevrenizin olmaması, kendinize zaman ayıramamanız yaşlandıkça daha kötü hissetmenize sebebiyet olacaktır. Bir süre görmezden ve duymazdan gelin her şeyi ve işi sadece işte düşünün. Kapıdan çıktığınız anda zaman sizindir ve bu zamanı keyifle geçirmeye çalışın. Bu, size sağlıklı ve daha perspektifli iş kurma yolunda emin olun çok çok faydalı olacaktır. Zaten, iş saatiniz bittikten sonra işi düşünmeyi 3 ay bırakabilirseniz, gerisi kolay.
Aynen öyle oluyor. Durumu benden daha iyi özetlediniz. 👏
Görmezden gelmeye çalışıyorum ancak şuan durumda bu pek mümkün değil. Evim dahi iş yerinin yanında. İş arkadaşlarım aynı zamanda komşularım.. İş saatleri dışında bile iş yerinden izin almadan evden çıkıp bir hava almaya gidemiyoruz. Bu ortamı birkaç ay içerisinde değiştireceğim. (Umarım yağmurdan kaçarken doluya tutulmayız).
Bu iş böyle maalesef ama benim asıl problemim farklı bir iş kurup tamamen özgür olmak. Çünkü iş aynı olduktan sonra ortam ve şahıslar değişse bile pek fark eden birşey olmayacak.