Bu söylediklerin gerçekten de günümüzün en büyük dertlerinden biri. Geçim sıkıntısı, artan hayat pahalılığı derken insanlar tek işle yetinemiyor artık.
Bir iş temel giderleri karşılıyor ama biraz nefes almak, birikim yapmak, sosyal hayata vakit ayırmak için ikinci, hatta üçüncü bir iş yapmak gerekiyor.
Senin gibi hisseden çok kişi var. Bu sürdürülebilir mi? Tartışılır. İnsan sadece çalışmak için yaşamıyor sonuçta. Ama sistem bizi buna zorluyor gibi.
Belki iş yükünü azaltmak için pasif gelir kaynakları oluşturmak, daha iyi kazandıran alanlara yönelmek gibi çözümler düşünülebilir ama her şey teori. Uygulamada ne kadar mümkün, orası ayrı bir konu.
Senin için en yorucu kısım ne oluyor? Fiziksel yorgunluk mu, zihinsel mi yoksa zaman yetmemesi mi?
Bence bu şekilde çalışan herkeste zihinsel fiziksel yorgunluk yerine her günün aynı koşuşturmacayla geçmesi herşeyin için çabalanması gibi sorunlar büyük dert olabiliyor. Genel olarak insanın bünyesi sinirleri kaldırmıyor gibi. Çalışıyorum bu kadar ama ne için ? Ne hayat yaşıyorum ki bu kadar çalışayım döngüsü içinde kayboluyor insan