Dünya'daki çoğu zengin, özellikle sıfırdan başlayanlar borçlanarak zengin olmuşlardır.
Bankaya 500.000 ₺ borcunuz varsa bu sizin probleminizdir. 50.000.000 ₺ borcunuz varsa bu bankanın problemidir.
Bireyler arasında borç alıp-verilmesini doğru bulmuyorum ancak hayatta zorunlu durumlar ortaya çıkabilmekte.
Ben kendi adıma borç verip, günlerce kötü olmak ve kendi paramın peşinde koşmak yerine; borç vermeyip 10 dakika kötü olmayı tercih ederim. Buna kan bağı, 20 senelik dostluklar, karşı cinsle ilişkiler dahil.
İş başka, aşk başka. Bu ayrımı yapabilmek lazım.
Borç ve para konusu büyük aşkların ve büyük savaşların başlangıcı olabiliyor. Neden aldığınızdan ziyade nereden aldığınız daha önemli bana göre.
Ben çok ama çok zor durumda kaldığımda borç alırım. Allah düşürmesin. O tarz durumlarda da genelde, elimde varsa bir şeylerim fazladan telefon, web sitesi, herhangi bir ürün bunları satarım gene de borç almamaya çalışırım. Biz borcunu günü gününe ödeyip sadık olanlardanız ancak bizlerden borç alanlar öyle değil. Eşimin tarafından birisinin aldığı borç 2 senedir geri ödenmedi (1-2 haftaya ödenecekti sözde). Birde utanmadan hala o zaman aldığını TL olarak ödeyeceğini söylüyor. Ben olsam bir borcu bu kadar geciktireceğim, araştırır 2 sene önceki altın fiyatına bakar fiyatı altına böler, bu zamanın altın fiyatı olarak öderdim. Biz safız millet akıllı ya. Neyse gene geldi aklıma sinirlerim bozuldu
Hocam bu saflık değil bu nadir bir şekilde denk gelinen dürüstlük şekli, tebrik ederim sizi.
Bugün borçla zengin olan yarın hayatında hiç olmayacağı kadar fakir olabilir ve major depresyon gibi konularla yıllarını heba edebilir.
Güneşli hava'da şemsiye yağmurlu hava'da tekme metaforunu bilmek lazım.
Depresyon konusunda kesinlikle haklısınız.
Babam/Ablam/Ortağım +1 Çoculuk arkadaşım harici kimseden borç istemem.
Dedim herhalde tüm aile var 😅 kimisi oğluna kardeşine bile vermez hocam.