Aynı duyguları şuan birçoğumuz yaşıyoruz maalesef, baskı ve mobbing hat safhada. Çalışıp ön plana çıkmaktan bahsetmiş bir arkadaş. Ben onu da yaptım ama çalıştığım için yöneticilerimin bazıları tarafından daha da mobbinge maruz kaldım. Stresten sakallarım döküldü, saçımda da boşluklar oluşmaya başladı. Hayattan bıkıp kendimi işe verdiğimden dolayı bunu yapıyordum ama resmen işi yapmamam için baskı uygulandı. Ben hayatımda öyle bir saçmalık ne duydum ne gördüm ama maalesef yaşattılar. Şuan sadece işe gidip geliyorum, hiçbir şeye karışmıyorum. Seninde dediğin gibi aklıma çok şey geldi ama evliyim ve bir çocuğum var. Bu yüzden iyice çıkmaza girdim. Sana moral verip belki de bir çıkış yolu için ilham vermemiz gerekirdi ama artık öyle bir hale geldik ki ne diyeceğimizi, ne yapacağımızı bilemez olduk.

Sahi ne için yaşıyoruz?