İnsan, kendi içinde sonsuz bir evren taşır. Hiç kimse, bir başkasının dünyayı nasıl algıladığını, gördüklerini nasıl yorumladığını tam olarak bilemez. Her birey, kendi düşünceleri ve hisleriyle şekillenen benzersiz bir gerçeklikte yaşar.
Bu yüzden inanıyorum ki dünya, yalnızca var olmak ya da ibadet etmek için yaratılmış bir yer değil. Eğer Tanrı bizi sadece ibadet için yaratmış olsaydı, bu görevi yerine getiren melekler zaten vardı. İnsan, bilinç, irade ve keşfetme gücüyle donatılmış bir varlık. Belki de bu dünya, gerçekliği kavrayabilmemiz için bir aşama, bir geçiş süreci.
Peki, biz bu dünyayı hangi boyuttan izliyoruz? Algıladığımız gerçek, mutlak gerçek mi? Belki de farklı frekanslarda var olan alemler iç içe geçmiş durumda, fakat biz yalnızca kendi frekansımıza uygun olanı görebiliyoruz. Kimi zaman bilinmeyene daha yakın olduğumuz anlar var; farkında olmadan belirli görevleri yerine getiriyor, dönemsel sınavlardan geçiyoruz. Bu sınavlar, adeta bir sonraki aşamadaki yerimizi belirleyen noktalar gibi.
Cennet ve cehennemin, anlatıldığı kadar basit kavramlar olduğunu düşünmüyorum. Sınavı tamamladığında ödül veya ceza ile sonsuz bir yaşama geçmek fikri eksik olabilir. Belki de süreç burada bitmiyor, belki de biz sadece bir seviyeyi tamamlıyor ve başka bir aşamaya geçiyoruz. Eğer bu bir yolculuksa, sınavın sonrasında ne olduğunu keşfetmek için daha büyük bir bilinç gerekiyor...


çünkü kutsal kitaplarda ölmek doğuş anlamına geliyor ve bu bize bildirilmiş. aslında ölmüyoruz gerçek bir yerde varolup doğuyoruz. belkide burda anne baba kardeş evlat dediklerimiz arkamızdan ağlıyor ama belkide biz "vay canına nasıl bitti " deyip uyanacaz hiç kaybettiklerimiz düşünmeyeceğiz belkide herkes gecici diğer alemde anlamsız gelecek

kısacası toparlarsam. dünya ile bittiğini düşünmüyorum. aşamaların oldugunu düşünüyorum. evet mutlak bir yaratıcı olduguna inanıyorum ama anlatıldıgı kadar hiçbirşey basit düz oldugunu düşünmüyorum.
enerjiye cok inanıyorum , dua (istemenin gücüne inanıorum) ve bu dünyada doğup büyüyüp çalışıp yaşayıp gitmenin yeri oldugunu düsünmüyorum.

adam doğuyor coluk cocuk torun tombalak sonra gidiyor bu kadar düz bir yer olamaz..