İlişkilerimizde kişisel alana saygı duymayı öğrenmeliyiz. Eğer güveniyorsanız sorgulamamalısınız, eğer sorguluyorsanız güvenmiyorsunuz demektir. Bu durum çok açık ve nettir. Birisi inanç ile bağıntılı ile diğeri kanıt ile bağıntılıdır. İspatlanmış şeye güvenemezsiniz zaten, bilirsiniz. Biliyorsanız güven olmaz, güven duygusu esas olarak septik durumlar üzerinde inşa edilir. Güvenmenin sorumluluğu ve yükü çok ağırdır, kanıt ve ispat ise inanmak yerine bilmeyi yeğlemektir ve kendinizi size rahat hissettirir. Fakat, bildiğinizde ise güvenmeniz gerekli olan durumlarda emin olamayacağınız için sizi obsesif veya nevrotik duruma itebilir.

Şifreyi vermemesinin birden çok nedeni olabilir, gerçekten çok güvenilir olup sırf sizin ona güvenip güvenmediğinizi test etmek için bile vermiyor olabilir yahut gerçekten görmenizi istemediğiniz durumlarda olabilir. Görmenizi istemediğiniz durumlar illâ sizinle ilintili olmak zorunda değildir.

Bir çok kız arkadaşım oldu ve bu zamana kadar deneyimlediğim kesinlikle ilişkilerde her iki tarafında birbirinin her şeyini bilmemesi her anlamda daha iyi. Öteki türlü kişisel alanınız olmuyor ve heyecanı kalmıyor. Bir bütünde parça olmak kişinin her şeyini bilip, her şeyini karışıp, her şeyine müdahele etmek değil. Yeri geldiğinde onun bıraktığı boşlukları doldurmak, hiç istemeseniz bile kendinizi aşabilmeniz nâmına durumlara göre hareket edebilmek vs. diye gider.

Şahsen ben istediği zaman veriyorum ve hiç endişe duymuyorum, eğer görmesini istemediğim şeyler olsa bile yaptığı davranışın temelinde yanlış olduğu varsayımını çıkarabilmesi bakımından telefonu art niyetli olarak kurcalarsa hiç rahatsızlık hissetmiyorum.