Ben üniversitede yurtta kalmıştım, bizim aile çok birbirine düşkündür ve ben tek çocuğum buna rağmen istanbuldan çıktım samsunda okudum.

Öncelikle birey olduğunu anlıyorsun bir alışveriş yaparken bile kendin için alıyorsun pahalı da olsa ucuz da olsa kendin için. Karışanın olmuyor özgür alanın oluyor kendi kurallarına göre yaşıyorsun başkasının kurallarına göre degil ( Yurt kendi evine göre de bir nevi kolay yemek vs ) bunlar güzel şeyler ama her güzel şey zorlukları da beraberinde getiriyor.

Yalnızlık her zaman zordur
Sorumluluk almak zordur
Ailenin her şeye rağmen sende doldurduğu o yer baki kalır bunu onlar olmayınca anlıyorsun bu sebeple zor bir şeyi bir anda yapmamak yavaş yavaş yapmak gerek.

Benden sana tavsiye maddi olarak hesabını iyi yap o kiralık evleri bakalım sana veriyorlar mı ne talep ediyorlar depozito vs iyice bak. Cebine 3-5 Aylık kiranı vs koy çünkü işler kötü giderse aile evine dönmek seni mutsuz yapar. Aileni sık sık ziyaret et haftada bir git yavaş yavaş kopuyorsun bunu unutma eve çıktım diye hayatlarından çıkmıyorsun sonuçta

Malesef ülkemizde hayat her geçen gün zorlaşıyor hani diyorlar ya insanların hayallerini çaldılar diye ha o hayaller bizim birey olmamızdır. Malesef bırak insanların ailelerinden ayrı yaşamalarını bu döngü tersine dönecek insanlar aile evlerine dönecek. En kötüsü de bu en kötüsü de daha zengin daha mutlu bir toplum olabilecek bu potansiyelimiz varken daha mutsuz be umutsuz bir ülke olmak için çabalıyoruz...

Başarılar