Lise 1. sınıftan beri yatılı liseyle beraber ailesinin yanından ayrılan biri olarak yazıyorum, şu an 30 yaşındayım.

Tek yaşamak herkesin hayatında bir kere de olsa yapması gereken bir şey. İnsan kendini en iyi o şartlarda disipline eder. Sabah kalk diyen olmayacak, çalış diyen de olmayacak ama bunları yapmazsan kendine büyük zul gelirsin. Yemeğini yapmazsan açsın, bulaşıklarını anında kaldırmazsan bir bakmışsın 3 gün sonra ev dağ evine dönmüş. Kısacası kaç yaşında olursanız olun büyümek için insan tek kalmalı.

Şimdi siz bir takas yapıyorum gibi düşüneceksiniz, aile evinin lüksüyle (Önünde hazır yemek, bir evi tek geçindirme gibi bir dert yok vb), büyüme, tüm sorumlulukları kendi üzerine alma lüks yalnızlık takası. Eğer bu takas sizin için worthse buyrun.