İki haftadır sosyal hizmetlerde staj yapıyorum. Çalışma düzenine ve ortama alıştım. Herkesle kaynaşmaya çalışıyorum. İlkokul arkadaşımın annesi de orda ve arada onun yanına gidiyorum. Ancak yaşıtım çok fazla yok. Genellikle herkes otuz beş yaş üstü ve pek bana hitap etmiyorlar. 8-5 olduğu için sabahtan oglene kadar sohbet muhabbet ediyorum ve verilen işleri yapıyorum. Ögle arasi bir saat oldugundan herkesin kendi arkadasi var ve onla yemek yiyor. Benim yok ve kalakalıyorum oyle kimse de cagirmiyor bende gelebilir miyim diye sormuyorum acikcasi. Pogaca aliyorum birde cay alip bahceye cikiyorum. Telefonu da yanima aliyorum. Arkadasimla konusuyorum telefonda. İki haftdir istisnasiz hep boyle yapiyorum. Disaridan nasil algilaniyordur bilmiyorum bu kız hel tek takiliyor arkadasi yokmu deniyordur diye dusunuyorum. Kendi kafamda kuruyorum surekli ve bu da beni olumsuz anlamda etkiliyor. Onun disinda odadakilerle ve mutfaktaki ablalarla aram iyi hatta sen cok guleryuzlu samimi bir kizdin falan diyorlar. İyi niyetlisin diye. Ne yapmalıyım dusuncelerim sacmami sizce?