Sizin gibiler kadınlara tüm hayatlarını serdikleri için benim gibiler yalnız kalıyorlar. "Sen kimsin?" dersen; bu primi vermeyen bir adamım.

Düzene bak: 10 yıldır reddeden biri seviliyor; biri, birini 10 yıldır reddedebiliyor.

Kusura bakmayın ama kendinize saygınız olsun biraz. Bu saatten sonra sizin onu reddetmeniz gerekiyor. Siz hala "Tamam derse varım ama inşallah tamam demez." diyorsunuz. Yani kız evlenmek isterse, sizin hayatınızın veya doğrularınızın hiçbir önemi yok.

Kader diye 2006 yapımı bir Türk filmi var. İzlemenizi tavsiye ediyorum. Bir erkeğin bir kadına meftun olup, kendi hayatını bile isteye nasıl öptüğünü anlatıyor.

Kız sizi arkadaş olarak gördüğü halde sizinle evlenebilir. Sonra karşısına arkadaş olarak görmediği biri çıkar, kendinizi bitirirsiniz.

Hislerinizi bilemeyiz. Şu an belki de içinizde kelebekler uçuşuyor ama bu geçici bir mutluluk. Sonrası büyük yıkım olacaktır. Kesinlikle değmez.

Siz olayları kendi hissettiğiniz duygu çerçevesinde yorumlamaya müsaitsiniz şu an. Konunuza yazanlar ise objektif olarak ele alıyorlar. Yazdıklarımı da bu minvalde ele alın lütfen.

Hakkınızda hayırlısını diliyorum.

Edit: Alıntıyı okuyunca elim ayağıma dolandı. Adam Darüşşafaka beyler. İnsanlara yardım etmek için yaşıyor.