İnsanların anlamaması oldukça doğal. Çünkü hepimiz aynı kapasitede değiliz. Zaman zaman burada ya da farklı platformlarda bir konu açıp birilerini bulabilir miyim diye baktığım oluyor. Son 2 haftadır mesela, acaba bir post atsam mı diye düşünüyorum. Beni geri tutan şey, gelen yorumların konuya bakış açısı ve zaman ayırıp attığınız içerik ile anlaşılamıyor olmanız.

Dostlarımla yapabileceğim her şeyi bu yaşıma kadar kendim yapmak zorunda kaldım. Yerküreyi boydan boya gezdim. Çeşitli ülkelerde gayrimenkul alımları, oturum vb gibi şeyler aldım. Kendimi stabil hale getireli çok uzun yıllar oluyor. Ancak, insan stabil olmak için yaşamıyor. 100 bin tl kazanmak için de yaşamıyor.

Kafamda tonla proje var. Parasını da ben vereyim hiç sorun yok düşüncesindeyim. Karşı taraf hiçbir şey koyamadığında, ne koyduğunuz paranın ne de yaptığınız emeğin bir ederi oluyor. Sizin €100.000 değerindeki işinize karşılık, adamlara €1000 koy ve emek koy deseniz, €1000 alıp kaçacak diye düşünürler. Bir tanesi de çıkıp, "ben bu adamla iş yaparak bu adamın ağında olacağım, yapacağımız iş çok güzel fikri çok beğendim" gibi şeylere odaklanmıyor.

İşte bunların ana nedeni bizim nasıl yetiştirildiğimiz ile ilişkili bir konu. Doğuştan güven sorunu yaşayan bir bireyin, yaşadığı ortamdaki her şeyi tehdit olarak görmesi ve yaşam kaygılarının gerçek fikirlerinin önüne geçmesi, tüm fikirlerini mezarlıklara taşımalarına neden olur. Oysaki biz tüm yaradılıştaki en yaratıcı varlıklarız. Binlerce yıl insanoğlu yaşadıysa ve tüm geliştirmeleri son 100 yılda gördüyseniz, bunun tek bir açıklaması var. Biz zekamızı kullanabilecek kadar zeki varlıklar değiliz. Zekamızı sadece hile için çalıştırıyoruz.

Umarım hepiniz fazlasıyla arkadaş bulursunuz. Ve bu kişiler gerçekten sadık kalırlar. O gün geldiğinde gelir yapmak sizin en son kaygınız olur.