Çok okuyan birisi olarak görüşümü :

Kimse kitap okumak zorunda değil; kendini geliştirmek zorunda değil. Herkes entellektüel olmalıdır veya öyle olsa daha iyi olur diye bir kaide de yok.

Cehaleti başkalarına zarar vermeyip, kendine keyif verdiği sürece birileri cahil olabilir. Hatta bence çoğunluk cahil olmalıdır. Bunu politik bir argüman olarak sunmuyorum, toplumsal huzur için öyle olmalıdır diye düşünüyorum.

Herkesten neden belirli bir kültürel seviye bekleniyor mesela? Kitap okumak, her konuda fikir sahibi olmak neden bu kadar matah görülüyor?

Bir de şöyle düşünelim: İnsanın zihin doğası gerçekten bu kadar bilmeye uygun mu dersiniz? Bence değil; o nedenle de çok uzak değil 5000 sene öncesinde hiç olmayan, çevresel faktörlere bağlı pek çok psikolojik hastalığımız var.

İnsanlık çıldırmış durumda, ben de onlara dahilim elbette. Herkes deha olma peşinde, herkes gerek fiziksel gerek, gerek zihinsel, gerekse duygusal anlamda evrimin kendisine bahşetmedigi ölçüde yükleniyor. O nedenle de bu kadar tramvalar, psikolojik bozukluklar, intiharlar var. Sahi bizim kadar intihar eden memeli var mi dersiniz?

Ama bu elimizde degil, o bilinç, zeka verilmiş bir defa, keske çok kullanmama lüksümüz olsaydı



Kısacası:

Cehalet mutluluktur.