Öncelikle

Son iki ayda hayatımda birçok şey yolunda gitmedi ve şu an ne yapacağımı bilemez durumdayım. İşimi kaybettim. Güvenlik görevlisi olarak çalışıyordum ancak çalıştığım fabrika küçülmeye gidiyoruz diyerek kapandı ve ben işsiz kaldım. Maddi olarak birikimlerim tamamen tükendi, elimde avucumda bir şey kalmadı.
Artık dayanacak gücüm kalmadı ve yurt dışında yeni bir hayat kurmayı düşünüyorum. Yanlış anlaşılmasın, ülkemi seviyorum, ancak burada geleceğimle ilgili bir umut göremiyorum. Çevremde parası olan herkes iş kurmuş, fabrikalar, market zincirleri açmış. Kıskandığım için söylemiyorum ama benim gibi birinin bu sistemde tutunması imkansız görünüyor.
Ayrıca evlilik konularında da umutsuzum. Çevremde herkesin beklentisi lüks bir hayat olmuş. Basit ve mütevazı bir hayat isteyen birine rastlamak çok zor. Yaş 25 oldu, hayatın yarısını geçtik. Her şey olmalı diye bir beklentim yok ama biraz stressiz, huzurlu bir nefes almayı hak ettiğimi düşünüyorum.
Kendi projelerim vardı, organik ve etik bir şekilde çalışarak başarılı olmayı hedefliyordum. Ancak sürekli değişen koşullar, ekonomik zorluklar ve umutsuzluk yüzünden projelerimi askıya almak zorunda kaldım.
Son çare olarak yurt dışına gitmeyi düşünüyorum. Akrabalarım arasında Almanya’da yaşayan biri var. Lokanta işletiyor, domuz eti satışı yapıyor ama bildiğim kadarıyla iyi biri. Daha önce Türkiye’den bir aileyi yanına alıp iş vermiş. Belki ben de gidersem bana bulaşıkçılık gibi bir iş verir, en azından bir başlangıç yaparım.
Pasaportumun süresi dolmuş, yenilemem gerekiyor. Bir yandan da başka yollarla gitmek mümkün olur mu diye düşünüyorum. Şu an kiraya verilmiş bir evim var ve beyaz eşyalarım mağazada duruyor. Hayat bu noktaya geldiği için çok üzgünüm ama artık gerçekten yeter.
Sizce hangi ülkeye gitmek benim için daha iyi olur? Almanya mı, yoksa başka bir yer mi? Yabancı bir ülkede yaşayanlardan öneri ve fikir bekliyorum.
Teşekkür ederim. 🙏

Yazını biraz düzenledim ki daha anlaşılır olsun insanlar daha iyi anlasın diye.

Gerçekten zor bir dönemden geçtiğin çok belli ve bunları dile getirebilmek bile büyük bir cesaret. Eminim pek çok kişi benzer şeyler yaşıyor ama bu kadar açık ifade edemiyor.
Senin durumuna çok yakın şeyler yaşayan biri olarak şunu söyleyebilirim: Umutsuzluk, insanın en büyük düşmanı. Ancak sen hâlâ bir çözüm arıyorsun, hâlâ bir şeyler yapmayı düşünüyorsun. Bu bile aslında içinde hâlâ bir umut olduğunu gösteriyor.
Almanya fikri gerçekten mantıklı. Orada yaşayan bir tanıdığın olması büyük bir avantaj. Lokantada çalışmak gibi mütevazı bir başlangıç yapman seni ileride daha iyi yerlere taşıyabilir. Almanya, çalışkan ve sorumluluk sahibi insanları takdir eden bir ülke. Orada bir şekilde tutunabileceğine inanıyorum. Ancak pasaportunu bir an önce yenilemen gerektiğini unutma. Bu, önündeki en önemli adımlardan biri.
Evlilik ve çevrendeki insanların tavırlarına gelince... Sana gerçekten hak veriyorum. Artık ilişkilerde bile her şey maddiyat odaklı olmuş gibi görünüyor. Ama şunu bilmelisin ki, senin gibi düşünen ve değer veren insanlar da var. Belki şu anda karşına çıkmamış olabilirler ama doğru zaman geldiğinde mutlaka karşılaşacaksın.
Bu süreçte küçük de olsa bir adım atmak, seni yeniden motive edebilir. Belki bir yabancı dil kursuna başlamak, pasaport işlemlerini başlatmak ya da Almanya’daki akrabanla iletişime geçmek gibi. Adım attıkça, her şey yavaş yavaş rayına girmeye başlar.
Unutma ki yalnız değilsin. Herkesin hayatında inişler çıkışlar oluyor ve bu dönem de geçecek. Kendine inanmayı bırakma. Buradan yazmak istersen, her zaman konuşmaya hazırım. Umarım istediğin huzuru ve mutluluğu en kısa sürede bulursun.
Sevgiler ve bol şans.

Bu arada Almanya'da yaşıyorum almanya kolay değil ama olmaz demiyorum yapabilirsin, bilgin olsun.

Okumadım çok uzun, e o zaman niye yazdın dersen, işte eyle, keyif benim değil mi?

Ayrıca, banane senin derdinden, banane abiiii...