Hayat, bazen derin bir nefes alamayacak kadar sıkı sarılır insana. Zaman ise elini uzatıp tutmaya çalıştığım bir anı gibi, hep kaçıyor. Ellerim boş, ruhum ağır, yüreğim sessiz bir çığlıkla yankılanıyor.
Bir an duruyorum… Belki de hüzün, sadece kaybettiklerimizin değil, asla sahip olamayacaklarımızın da bir hatırlatıcısıdır. Belki de, bu derin acı, bizi biz yapan yaralarımızın en güzeli…
Geceye bir damla bırakıyorum, belki de yıldızlar arasında kaybolur diye. Ama biliyorum ki, hiçbir hüzün kaybolmaz; o sadece, daha derinlerde bir yer bulur kendine.


Tarafımızdan oluşturulan parça,sizlere armağan mahiyetindedir.

https://www.youtube.com/watch?v=CjT2...IZatnsluMDd7X-