Semicenk lise yıllarımda müzik grubumun solisti bende gitaristiydim. Bu ismi ona bulan yavuz adında denizcilik lisesinden 2. elektro gitardaki arkadaşımdı . O ses türkiye çıkmadan önce orduda kafelerde canlı müzikte sahne alıyordu ben üniye yavuz gemiye gitti o üniye gitmedi çalışmayı tercih etti canlı müzik vb o ses türkiye sonrası bi süre daha canlı müziklere devam edip birden parladı çocuk adına çok seviniyorum işin aslı kurtardı kendini aramızdan biride olsa

2 Arkadaşım üni yerine japonyaya gittiler ve burda kalsalardı büyük ihtimal 3 harfli marketlerde çalışıyor olcaklardı. Şuanda müstakil ev + araba + iyi bir yaşantı + evli çocuklular ben hala kız arkadaşımla evlenmek için para toparlıyorum 7 senedir global fabrikada çalışıyorum
ev alamadım daha.

1 arkadaşım kafayı kırıp amerikaya kaçak gitti şuan orda barda tanıştığı birinin yanında işe girip 2-3 sene içinde kendi düzenini kurar
1 tanesi kanadada okul ayağına bi kızla tanıştı evlendi vatandaşlığı kaptı orda yaşıyor
1 tanesi varlıklı bir kadınla evlendi ve sorunsuz bir evlilik geçiriyor işinden ayrıldı kayınpederinin şirkete müdür oldu vb
ve hepsini hikayesini bol bol görüyorum ve 7 senedir 0 ilerleme kaydettiğim yerde kendimle alakasız bir işle uğraşıp duruyorum . Ufakta olsa tek yaşıyorum bi düzen kurmuşum TR standartlarında bi uyum yakaladım diye kendimi kandırıp duruyorum yaş geldi 28 e

Ne yapacağım nereye kadar böyle devam edecek vb bunlar aklımda soru uğraşıyoruz bakalım bi umut bi kapı açılsada kurtarsam kendimi diyorum bende fakat açılacağınıda pek sanmıyorum artık . Bu gibi düşünceler hepimizde mevcut
bide etrafımda birsürü bu şekilde insan olduğu için ben aşırı kötü hissediyorum senin yanında