Benim formülü söyleyivereyim. Kafama şapkadan başka bir şey takmamak. Düşünmeden çalışmak. Sıkıldığımda, bunaldığımda boşluk oluşturmak.
Böylece her şey mükemmel mi oluyor? Hayır. Yine eksiklikler, başarısızlıklar oluyor ve yine olacak. Mükemmeliyetçi düşünmeyi bıraktığımdan beri, daha iyi hissediyorum.
30 bin TL kredi kartı, 20 bin TL ev sahibinin avukat masrafı, 15 bin TL tahliye davası istinaf masrafı, istinafla beraber kazanacağım minimum 6 ay süre içerisinde farklı bir eve çıkmak için para biriktirmek. Günlük yemek masrafı ve zaruri giderleri bile çıkarmakta zorluk yaşıyorum. benim işim haber sitesi editörlüğü, iş buluyorum asgari ücret teklif ediyorlar, kabul ediyorum, daha sonra ek iş arıyorum bulamıyorum, ek iş bulamadıktan sonra hiçbirinin üstesinden gelemeyeceğimi bilmek gün içerisinde strese sokuyor. zamanım gittikçe daralıyor. istinafı zamanında ödeyemezsem 3 köpeğim, kız arkadaşım ve ben sokaklara düşeceğiz. bunun stresinde ben rahat kalamıyorum.
piyasada bilinen bir medya şirketinden teklif geliyor, kaç haftadır oyalıyorlar "işe alıcaz ama yönetim bekleyin diyor" diye. gibi gibi çok fazla şey yaşadım son birkaç aylık süre içerisinde.
kız arkadaşım da kendi çapında elinden geleni yapıyor, ama onun kendine özel kimlik sıkıntısı var, haberlere de çıktı hem kimliği hem vatandaşlığı yok diye. onun dava süreci devam ediyor.
hadi onu geçtim benim elim ekmek tutsa hiçbir şeye gerek kalmayacak. şu an beni ne kurtarır inanın bilmiyorum. iki haber sitesinde aynı anda çalışsam ek iş olarak sipariş usulü makale yazarlığı yapsam kurtarırım diye bir plan vardı kafamda. her iş fırsatına atlıyorum ama nafile. bu gece yine kendimi motive edip yatacağım, umarım yarın bir iş daha bulurum.