Borsa bende bir bağımlılık. Adrenalin basıyor beynim resmen. herhalde 25 senedir borsadan para kazanırım, teee üniversitede başladım, şidi 56 yaşındayım.. son beş senede herşeyi bıraktım, günlük tradeleri neredeyse sıfıra indirdim ve robot yazmaya başladım. çatır çatır sabahtan akşama kadar ekran karşısına geçip izliyorum. ekrana grafikler üzerine "aldım" sattım" diye yazmasına hastayım. günüm saat 10-10:30 gibi başlıyor, akşam 6 buçuk gibi bitiyor. sabah robotları çalıştırıp kedileri besliyorum. durmadan gidip ekrana bakıyorum, 50 inch bir televizyon koydum monitörlere ek olarak, salondan grafiklere bakıyorum hain hain... kurduğum alarmların çalması beni acayip mutlu ediyor. portföydeki parayı izlemek çok hoşuma gidiyor. bir program yazdım, portföy değerini alıp kuyumcular dibi küçük bir tabelaya yansıtıyor. o kuruşların biriktiğini görmek kadar keyifli birşey yok. insanlarla uğraşmam gerekmiyor, geri zekalılara eyvallah etmem gerekmiyor. haftasonları ve tatiller benim için tatsız günler. akşam olup piyasalar kapandığında içim buruluyor, hiç kapanmasın istiyorum.

bizim hanım "böyle hayat mı olur" gibi garip laflar ederdi tanıştığımızda. şimdi altın.s1 alırken ödemesi gereken eft ücretinden bahsediyor, kahve içerken "çalışıyor değil mi robotlar" diyor. her gelen misafir soruyor, para vermeyi teklif edenler oluyor. bunlar insanın hoşuna gidiyor, hayata hareket katıyor. şimdi bu satırları yazarken turkcell hissesi yükseldi. şu yazıyı yazmaya başladığımdan daha mutlu hissediyorum kendimi. genel bir umursamazlık, adam sendecilik, bananecilik içerisindeyim dünyaya karşı.

mesela bugün borsa yükseldi. robota uygun gün değil. benim için sıkıcı geçecek. heyecansız ve hareketsiz geçecek. sevmiyorum bu tip günleri.

borsa bağımlılık yapar mı birşey diyemeyeceğim. sanırm yapmıyor