Tekrardan merhaba, insanlarla sadece derdimi anlatmak için arkadaş olmak istemiyorum. Doğru düzgün 1-2 dostum olsun yeter dedim her zaman lakin hiç bir zaman olmadı. Elimden gelen her şeyi yapıyorum sürekli inişli çıkışlı bir hayatım var sürekli mücadele etmek zorunda kalıyorum elbette bu beni güçlü kılıyor bundan artık üzüntü ya da mutluluk duymuyorum. Ailem pisikoloğa çok sıcak bakmıyor henüz onlara bu konuları söylemedim anlayışla karşılayabileceklerini sanmıyorum. Yaşım 23 ve her şeyi içime atmak zorunda kaldım paylaştığım insanlar ise dediğim gibi gittiler. Bir kaç kez denedim yapamadım çünkü bunun sonunda hüsran olacağını biliyorum. Evde kedi besliyorum, hobi olarak oyun oynuyorum tüm stresimi tüm sevincimi tüm üzüntümü artık oyunlarda yaşıyorum her zaman ki gibi. Bir çok sevdiğim türlü sebeplerden vefat etti. Maddi olarak da sürekli mücadele etmek zorundayım halime şükrediyorum sürekli ama kafam kaldırmıyor artık çoğu zaman stres yapıyorum ve kötü şeyler düşünüyorum. Biraz karışık anlatmış olabilirim lakin umarım anlayabilmişsinizdir. Daha da bir sürü şey var anlatamadığım biriken şeyler. Sadece bilmiyorum artık geleceğe dair hiç bir hayalim ya da planım artık kalmadı artık hiç kimseye güvenemiyorum kendi aileme bile. Zaman zaman sınıra yaklaşıyorum lakin bir şekilde yapamıyorum eğer yaparsam da ben hiç bir zaman kötü birisi olmadım. Elimden geleni herkes için yaptım. Tüm mesajlarınız için çok teşekkür ederim benim için çok değerlisiniz dediklerinize daha da odaklanacağım.