Üniversite bu. Yeni başlamışsınız. İlk 2 sene gruplar oturur. O gruptan ayrılan tek kişi sen olmayacaksın. 3. ve 4. senelerde o grup da büyük ihtimal birbirinin yüzüne bakmıyor olacak. Bu böyledir. Ben de benzeri bir olayı ilk senemde yaşadım, benim ki siyasiydi. Pek çok hayat düşüncesinden, ideolojiden, gelenekten insan bir araya geliyor. Birbirlerini tanımaya başlıyorlar. Bu yaşlarda genelde insanlarda muhakeme yeteneği zayıf olur. Dinlesin ya çocuk ya da uyusun çocuk nolucak biz hallederiz onun yerine mantığı oturmaz.

Keza, ben olayın bununla ilgili olduğunu sanmıyorum da. Genel 5'linin ortak fikri senle ters düşmüş seni sevmemiş, istememiş olabilirler. Bu çok normal. Onlar da ilerleyen zamanlarda birbirlerine uygun olmadıklarını anlayacaklar zaten.

Arkadaş grupları ilk 2 sene 4-5 kere değişir. Bu işin tabiatı budur. İlk 5 aydaki grubumda "ne kadar aptal bir çocuk bu, yaklaştırmayalım pek" diye çocukça eleştirdiğimiz kişiler; benim son senemde ve hala can yoldaşımlar.

Takılmayın, herkes herkesi sevmek, anlaşmak zorunda değil. Sadece, kendinizi kabul ettirmeye çalışmayın diye öneride bulunabilirim. Bitti. Bundan sonra size tek yaklaşma sebepleri çıkar olur. Kağıt mı istediler, verin. Not mu istediler, verin. Bu ayrı bir şeydir. Ama bunun üstüne, ders çıkışı da batağa gidiyoruz; sen de gelsene derlerse bundan sonra, eyvallah başka planım var de geç.

Her üniversiteli bunu yaşamıştır. Canınızı sıkmayın.