major anksiyete yasadim. yaklasik 6 aya yakin surdu. alkolden sonra oldu bana. ve tam 6 ay surdu. normal anksiyete nobeti gibi degildi benim, normalde insanlarin anksiyetesi 24 saat icinde belirli araliklara 1-2 saat gelir gider. ben gunun 12 saati ayniydim. surekli kalbim kalp krizi gecirecekmis gibi carpiyordu, uyuyamiyordum. o zamanlar annem babam evden komsuya carta curta gidince feci endiseleniyordum. surekli kotu bi sey olacakmis, olecekmisim hissi. oturdugum yerde titriyordum. tam titreme degil aslinda ic urpermesi gibi. ama bazen koltukta oturunca resmen kafam yunuslaniyordu titriyormus gibi. bu hep boyle surecek vs diye kafayi yiyordum. gorusume bile vurmustu. disari ciktigim zaman renkler daha soluk geliyordu. sanki gozume perde inmis gibi.

simdi ben tip bilmem, kendimin dokturuyum. sunu soyleyebilirim ki bence anksiyete insanin vucudunu dinlemesidir. misal veriyorum nefes alis-verisini istemsiz farkinda olmadan yapiyoruz bir sure sonra. ama buna odaklaninca garip geliyor. anksiyete de bi noktada bu hesap. ben anksiyete yasadigim donemden once muthis kotu bi hayat yasiyordum. butun gun evde oyun oynuyordum. cok asosyeldim. nasil yendin dersen de tek kelime ile "ise girmek" derim. ayiptir soylemesi paraya hic ihtiyacim olmadigi bi donemde ise girdim. o esnada psikologada gidip geldim. cok sukur ilacsiz, antidepransiz atlattim. size tavsiyem ise girin. ama masabasi bi ise girmeyin. ben baristalik yapiyordum. ve resmen anksiyetemi baristalik sayesinde yendim
ekstra olarak o surecte, korku filmi, gerilim filmi vs izlemeyin. beni muthis derecede tetikliyordu bunlar. yukarida anksiyetemi ise girmeye borcluyum dediysem diger borcum da; how i met your mother isimli diziye. daha oncesinde 2 kere bitirmistim. anksiyetenin cok yogun oldugu donemlerde acip tekrar izliyordum. bu tarz durum sitcom dizileri "ev" gibi hissettirdigi icin bana epey iyi geliyordu.

anksiyete beynimizin, vucudumuz uzerinden oynadigi bir OYUNDUR. o yuzden once kendinizi bazi seylere inandirin. gercekten anksiyete hayatimin 6 + 6 olarak 1 yilini cope atti. cok sukur cok az kayipla ciktim. ama o stresten dolayi sedef, egzema vs atlattim. neyse ki onlarda gecti.
hayati sevin, hayati sevmeye calisin ve mesgul kalin. anksiyetenin recetesi bu bence. ilaclar gecici cozum. yerinizde olsam ilaca hic bulasmazdim. anksiyete dedigimiz sey beyniniz ile vereceginiz savas. unutmayin, siz daha guclusunuz