özgüvenle, cahil cesareti ya da ukalalık arasında ince bi çizgi var. onu aşmış olabilir misiniz ? piyasaya yırtık adam lazım, iş bitirici adam lazım, kimse özgüveni yüzünden elenmez, işi lakayıtlığa vurduğu an, gerek iş görüşmesi, gerek sosyal ilişkilerde "kibar bi şekilde" elenir.
Evet bu konu da çok haklısınız. Bu ince çizgiyi aşmadığımı düşünüyorum ki hayatımın hiç bir döneminde aştığımı da düşünmüyorum. Olması gereken görgü kurallarına eksiksiz uyduğumu düşünüyorum. Bir taraftan da bunlar benim açımdan olan şeyler. Onların aklından neler geçti hiç bir zaman %100 öğrenemeyeceğim sanırım. Belki yıllar sonrada bir yerlerde denk gelirsek sorabilirim anca. Lakin İK'nın firma büyüme aşamasında yeni mezunlar aradığını söylemişlerdi. Bunlar tamamen yetiştirmek için arıyorlar sanırım. Benim de yeni öğrendiğim şeyler var. Örneğin ben piyasa araştırması yaptım ve bu dönemleri bilirsiniz. Fiyat beklentisi yerine Zamlı ve zamsız olarak 2 madde gibi yazdım. Öyle hiç " Firma Politikalarına Uyarım" falan yazmadım ama bundan sonra dikkat edeceğim. En azından teklif gelir ondan sonra düşünülür.
Bana da bir üniversitenin bilgi işleminde sen bize 3 gömlek büyük gelirsin demişlerdi
Özgüven iyidir, sabırlı olup başka fırsatlara bakın, işini iyi yapan biriyseniz mutlaka size uygun bir yer çıkacaktır.
İnanın bi taraftan da bunu düşünüyorum. Şimdi buradan sonra pasif davransam belki pasif diye almazlar
. Ne bileyim demek ki orada yiyecek ekmeğimiz yokmuş.
pilotluk eğitimi mülakatında da elenme sebebi bu durum
örneği var
Neden hiç kişisel eleştirilerde bulunmazlar ki veya o anda direkt yüzüne söylemezler ki. Konuyu açıp bakın biz şu durumlarda böyle böyle davranacak insan arıyoruz, bunlara uyar mısınız diye sormuyorlar.