28 günde olsa her vatan evladı mutlaka gitmeli, o postalı bağlamayı öğrenmeli, beynini nizamiyede bırakmak zorunda olmanın haklı huzurunu tatmalı....
Askerliği herkes yapmalı ama birisi beynini nizamiyede bırakınca nasıl bir huzur alacak acaba? Üstü ne derse onu yapacak belki de zorbalığa uğrayacak, üstüyle sorun yaşarsa askerliği burnundan gelecek. Herkes "ben huzur aldım" demez ama şafak saydığını söyler. Bu kadar huzurlu ise insanlar neden şafak sayıyor?