Üç beş kuruş birikmiş param vardı babamdan da biraz para kaldı ve anneminde ısrarı üzerine gittim ev aldım, almaz olaydım. Ulan akşam akşam yine tansiyonum çıktı, sinirlerim gerildi yemin ediyorum ya. Daha 22 yaşındayım gittim ev aldım bir ton borca girdim yemin ediyorum kafayı yiyeceğim. Sinirlerim gerildi yine. Kendimden şikayetçiyim bu kadar da mal olunmaz abicim ya. Etim ne budum ne benim de gittim de ev aldım? Hele ki böyle bir dönemde. Tamam Allah'a şükür cebimize para giriyor da, bu kadar sinir stres olmamam gerekiyordu bence. Bu kadar yüklü bir sorumluluğun altına ilk defa girdim ve pişmanım açıkçası. İlerde evet işime yarayacak ancak bu yaşta da böyle bir şey yapılmaz. Geceleri rüyalarıma girmeye başladı. Aylık 200 - 300 lira cep harçlığı ile idare ediyorum. Zaten bunun 150 TL'si telefon ve evin internet faturasına gidiyor. Geriye kalan para da bir şeye yetmiyor.