Amerika'da beş yıl önce tedavi sürecini yarıda kesen önemli bir Kuzey Amerikalı diplomat, kaldığı yerden devam etmek için Frankl'a gitti. Frankl önce neden terapiye başladığını sordu. Diplomat işinden, ülkesinin yerine getirmek ve izlemek zorunda olduğu uluslararası politikalardan nefret ettiğini söyledi. Senelerce göründüğü Amerikalı psikanalist, baba figürünü temsil eden işi ve hükümetiyle barışması için önce babasıyla barışması gerektiğini söylemiş, böylece daha az rahatsız olacağı konusunda ısrar etmişti. Ancak Frankl sadece birkaç seansla diplomata öfkesinin farklı bir kariyer istediği gerçeğinden kaynaklandığını gösterdi.

Beş yıl sonra Frankl'ı arayıp farklı bir işte çalıştığını ve mutlu olduğunu söyledi. Frankl'ın bakış açısına göre hastanın yıllarını verdiği o psikanlize ihtiyacı yoktu, terapiye ihtiyacı olan bir "hasta" olarak bile düşünülemezdi. Yeni bir hayat amacı arayışında olan biriydi ve bulur bulmaz hayatı daha derin bir anlam kazanmıştı.