Evre 2 akciğer kanseriyim evre 3 e adım adım yaklaşıyorum (Ömrümde sigara ve alkol kullanmadım). 4 Yıldır beynimde agresif bir tümörle yaşıyorum zaten akciğerlere kadar sıçrama sebebi kendisi. Yinede hep şunu diyorum kendime. Her işini halledebiliyorsun ellerin tutuyor ayakların tutuyor ve sen yalnız yaşayan bir insansın peki ya bunlarıda yapamasaydın ? Kemo ve radyoterapi seanslarına gelen insanları görüyorum hep birileri var yanında ve benim maalesef kendimi bırakmak gibi bir lüksüm yok. O yüzden sizi çok iyi anlıyorum ve geçmiş olsun demekle keşke geçebilseydi diyorum ama en güzel umutların içinizi doldurup, yüreğinizdeki yaşama tutunma sevincinizin çok daha fazlalaşmasını diliyorum. Ve dilerim en yakın zamanda tedavi olanağı bulunur ve sizde özlediğiniz hayata kavuşursunuz.
Sizi çok iyi anlıyorum. Her derde yalnızlık bazen parlatıcı sürer bazen siyah bir boya. Zaman oldu bu kanser bütün sülalemi buldu da beni niye bulmadı diye veryansın edeni de bilirim. Şunu söyleyebilirim ki kimine göre ceza olarak görünen kimine göre ödüldür. Eğer bu hayatı seviyorsanız en kolayı olan pes etmek yerine her günün tadını o gün bitene kadar inadına yaşamalısınız. Görüyorum ki Samsunlusunuz Karadeniz insanı inatçıdır benim bildiğim kolay kolay bırakmaz istediğini. nice mutlu günler dilerim