vay be siz de çok iyi zamanlara değinmişsiniz. değil mi nasıl bir dönemdeydik. her şeyin parayla olmadığını kültürümüzü öne çıkartarak yaşardık.
sormayın hocam sormayın, önceden acıkınca komşu annenin kapısını çalardık sokakta oynarken rastgele bi evin acıkınca cama tıklatırdık, salçalı ekmek yaparlardı yerdik, tekeri patlak bisikletin arkasına iki kişi binerdik kardeş dediğimiz kişilerle, susadık derdik koca sürahiyi önümüze getirip şeker verirdi komşular. yada birine emanet bırakılacağız güvenilir teyzelerimiz amcalarımız esnafımız vardı. o an evde işte ne içilirse çay kahve, önüne paşa çayı, paşa kahvesi gelirdi izzeti ikram eksik olmazdı. hadi günümüzde kim çocuğunu birine emanet eder tartışalım çok isterim...bu millet çok bozuldu, çok saptı rayından.