Yarım saat önce 5.9 şiddetine bir başka deprem daha oldu. Ve bilin bakalım ne oldu şebekeler yine gitti. Yine sevdiklerimiz ile irtibatımız kesildi.
6 Şubat depremini en şiddetli haliyle yaşadım, sevdiklerimi kaybettim, günlerce o soğukta titreye titreye enkaz başında bekledim. Annesinin cenazesini
4 gün sonra bulduğu için sevinen insan gördüm aynı insan kefen bulamadığı için ağlıyordu. Yaşadıklarımız hala beynimizi kemirirken artçı depremler
devam ediyor. Ve her sallantıda insanlar çığlık çığlığa sokaklara fırlıyor. Ya yine olursa düşüncesi zihinden çıkmak bilmiyor. Çünkü herkes şunu biliyor ki
yine olursa yalnız kalacağız. Tıpkı 99 da olduğu gibi 6 şubatta olduğu gibi... Ve bu gün neyi anladık olurda bir daha yaşanırsa yine biz bizeyiz çünkü şebekelerimiz
yok. Neyse...