Olabiliyor hocam, hiçbirşeyle ilgilenmeyincede zaman geçmiyor. İleriyi düşünüp plan yapamıyorsun vs
işlere baksan bi deeert bakmasan bi deeeert
bende de ara ara bunlar oluyor.
yaşımızda 30'a geldi belki buda etkendir. Durulduk bi

Ben de öyleyim bu aralar hevesle pc aldım işten geliyorum pcyi açamıyorum bile direkt yatağa atıyorum kendimi hiçbir şey yapasım gelmiyor

Ruh çığlık atar; ''Sadece dünya için mi yaratıldın ki tüm emeğini dünyaya sarfediyorsun be adam!'' diye.
30 yaş, az bir yaş değil. Ruh büyüdükçe artık beden misali doymak ister.
Biz büyüyene kadar hep bedeni doyurduk, bedene yatırım yaptık. Ruh da aptaldı, bununla tatmin olduğunu sandı.
Ancak ruh geliştikçe, yaşadığımız olaylardan dolayı genişledikçe, artık farkına vardı bazı detayların.
Sizin de farkına varmanız gerektiğini anlatıyor.

Örneğin babası diğer tarafa göçmüş bir çocuk, bebek iken bunu hissetmez, çocukluğa eriştiğinde bunu hafif hissetmeye başlar,
ancak en çok vurduğu an ergenlik anıdır. Yani olayların bizde en sağlam etkiyi yaptığı an, bizim en olgunlaşmaya başladığımız anlardır.

Burada artık ruhun da gıda almaya başlaması gerekiyor.
Allah, sevdiği kullarını dünyadan soğutur. Kendine kulak vermesini ister.

Bu keyifsizliğinizin ve dünyevi bazı hazlardan artık eskisi gibi zevk almayışınızın kıymetini bilin.
Eğer doğru araştırmalara ve ruhunuzun asıl ihtiyaçlarına odaklanırsanız, çok keyifli bir dönem sizi bekliyor.
Tam orta yaş, tam Allah'ı hayatın merkezine alma vakti.
Allah yardımcınız olsun, çok güzel bir hayat sizi bekliyor inşallah =)