Dostlar bazı arkadaşlar depresyonu farklı algılıyor. Hani bugün mutsuzum depresyondayım gibi bişey değil. İlaçsız geçmesi oldukça zor bir rahatsızlık. Major depresyon yaşamış biri olarak Allah düşmanımın başına vermesin diyorum. O karanlık günlerde intihardan zor kurtuldum. Panik atak, anksiyete, bedenine ve ailene yabancılaşma gibi birçok şey yaşamıştım. Takıntı, çok düşünmek, çok üzülmek gibi şeyler insanı hasta ediyor. Bende o zamanlar öyleydim bazı durumlara geceleri ağlardım falan derken bir anda kendimi karanlıkta buldum. Kendimi hissedemediğim için aynaya bile bakamazdım. Beden ile ruhum farklı boyutta gibi bişey algılamak çok zordu. Zaman kavramı diye bişey kalmıyor. Aslında yaşadığını biliyorsun ama öldüm mü acaba diye sorguluyorsun. Yani ağır depresyonu yaşamayan pek bilemez. Ben kendimi çok zorladım biraz ilaç, biraz spor, erken uyku, mutlu olmaya çalışma çabaları vs derken atlattım. Ortamı da değiştirmeye çalışın bir süre doğa gezi vs iyi gelecektir