şu anda benim de ağzım açık kaldı. Eğer doğru ise cinayeti işleyen çocuğun durumuna ayrı üzüldüm, annesine ayrı hem hayret ettim hem de üzüldüm. Anlayamadım ama anlayabilmem de mümkün değil. Şahit olmak ve sesini çıkarmamak çok korkunç geliyor kulağa ama böyle bir şey yaşamayan da bilemez herhalde böylesine bir kararın zorluğunu.. Bu insanlar aramızda dolaşıyorlar diye ayrıca dehşete kapıldım. Bir o duygudan bir bu duyguya geçiyorum..