Devlet olarak toplum olarak yeni kuşağa ne verildi de şimdi hesap soruyorlar. Hiç bişey verilmediği gibi umut bile verilmedi. Y kuşağı ve öncesi için hep umut vardı ve yol belliydi. Şimdi ailesi varlıklı olmayan gençler çalışarak biyere varamayacağının farkında. Ne evlenebilir ne ev alabilir ne araba alabilir. Bunların hiç birini yapamıycaksa ne yapsın bu çocuklar?
Bu konuya hem katılıyorum hem katılmıyorum. Üniversite mezunu değilim belki bilgi olarak genel kültür olarak cahil olabilirim 24 yaşımda ilk tatilime gittim. Ailemden bir kişi asgari ücretle çalışıyordu dar gelirli bi aileydik fakat her zaman kendi paramı kendim kazandım. Her sektörde çalıştım her işte para kazandım kendi gelirimi küçük yaşta oluşturdum. Şöyle bi forum dışına bakın gençliğin hangi yüzdesi birşeyleri başarmak için çabalıyor? Hangi yüzdesi ailesinin arkasında manevi olarak durup nerelere gelenlere bakın. Evet umut önemli ama umut çoğu zaman yoktu.