İş ve şartlardan değil ama kendinden farklı ekonomik olanaklara sahip insanlarla bir arada bulunmak çok moral bozucu. Ben fakirin bir tık üstü bir ailede doğdum büyüdüm bu yaşıma kadar öyle çok lüks ve zengin hayatını aramadım yani her zaman doğduğum yeri biliyordum tüm çevrem de benim standartlarında olduğu için yani eziklik hissi de çok yoktu ama 2 yıldır çalıştığım bir iş yerinde bulunan ekonomik durumu iyi insnalar yüzünden mutsuzum yani aileden zengin insnalar hayatlarını da bu şekilde yaşamışlar, benimsemişler, aralarında konuştuklarında bile bu beni mutsuz ediyor. Bir insan yılda 3 kere tatile gidip sürekli özel restoranlarda yemek yiyip en iyi mekanlara gidip konser vs durmadan yaşıyorlar yani bende de şu oluştu bende onlar gibi olmalıyım ama çoğu da gösteriş yapıyor bunu da biliyorum ama yani bende onca yıl içimde olmayan kıskançlık duygusu kaşınıyor. Bu bulunduğum yere daha önce bir tanıdık girecekti sırf ben orası için kıyafet alsam maaşım biter diye girmemişti yani doğru değil bu davranışlar ama malesef insan da böyle bir varlık. Ben instagram bile kullanmazdım sahte hayatlara bakma saçmalığına katlanmazdim şimdi bende sürüye katılmış gibi parfüm saat cart curt kovalıyorum dostoyevski diyor ya insan içi en zor duygu ait olmadığı yerde bulunmakdır diye ha çok doğru gerçekten. Bu konuyu da belki bu konuda yalnız değilimdir diye açıyorum yani belkide benzer durumda olabiliriz bilmiyorum.