wipo ile ülke uzantılarının durumu aynı değil, birisi uluslararası tahkim mahkemesi genellikle global ölçekte tanınmış marka korumasına sahip büyük şirketler başvuruyor wipo'ya, Oradaki tamamen fikri mülkiyet, marka ihlali ya da yetkisiz ele gecirme yok ise global uzantılarda domain sahibi her zaman güvende. Bizde ki uyuşmazlık merkezleri domainde marka ismi geçse bile marka sahibi lehine karar alıyorlar.

Wipo ile UÇM arasındaki en büyük fark eğer marka ihlali yok ise global uzantı da dava açanın markası domain kayıt tarihinden sonra ise domaini alamıyorlar ama UÇM itirazında hem domain hem de marka ve ünvan sahipliği tarihinin öncesine/sonrasına bakılmaksızın domain marka sahibine veriliyor, zaten özel şirketlerin işletmesinde olan global uzantılar ile devlet kurumlarının işletmesinde olan uzantılar arasındaki en büyük fark bu. Ülke uzantılarının kendi yönetmelikleri, yasalar çerçevesinde kuralları var.

Uyuşmazlık merkezlerinin farklı kararlar vermesi normal aslında, bir çok dosyayı incelemiştim UÇM ilk faaliyete geçtiği zaman. Sunulan belge ve evrak eksikliğinden kaynaklı farklılıklar oluşuyor. Biraz da sistemin yeni olmasıyla ilgili tecrübesizlik. Mesela bir domaine itiraz geliyor karşı taraf kendini savunacak belgeleri sunmuyor ya da sadece yazılı açıklama sunuyor süresinde belge eksikliği nedeniyle alehine sonuçlanıyor daha sonra diğer uyuşmazlık merkezinden ilgili evraklarla itiraz ediyor bu kez lehine sonuçlanıyor. Genellikle farklı kararlar alınması belge taleplerinin yerine getirilmemesi ile ilgili.

Bana sorarsanız devlet kontrolündeki bir uzantı Odtü yönetiminden alınarak kazanç kapısına dönüştürüldü.

Herkese açık deyip para topluyorlar, Alan adı tescil belgesi satıl para topluyorlar, domainler güvende olmadığı için marka tesciline zorlayıp para topluyorlar, markanıza itiraz geliyor UÇM'ye itiraz başvurusu icin para yatırıyorsunuz oradandan da gelir sağlıyorlar. Günün sonunda elinizde teknik anlamda verim alamadığınız bir ülke uzantısı bir ton harcama ve uğraştığınız angarya işler kalıyor.