bende 2750 yaşındayım hiç bu kadar rahat bir hayatım olmamıştı. 50 yıldır ülkenize ne gözle baktığınızı inanın anlamadım.
20-25 sene önce insanlar vefalı idi ama ekmek almak için saatlerce sıra beklerdim. Şimdi, ekmeği rahat alıyorum ama her an bir araba hızla kaldırıma çıkıp beni ezebilir, hiç de umursamaz.
25 sene önce babam her ay altın alabiliyordu ve kimse babmın evinde altın var hadi gidip soyalım demiyordu. Şimdi, bırak altın almayı insanlar karnını zor doyuruyor ve insanların gasp için pahalı metaya ihtiyacı yok.
Demem o ki, her devrin kendine has güzellikleri ve olumsuzlukları var. Neresinden baktığınıza bağlı.
2751 yaşıma girdiğimde tekrar tartışalım bu konuyu
Bak sana kısa bir örnek vereyim.
İnsanın karnı aç oldumu ona hiç bir şey güllük gülistanlık gelmez. Her şeyin başı ekonomi.
Benim annem emekli öğretmen. Babamı çok küçükken kaybettim.
Anacığım tek maaşla her istediğimi alabiliyordu.
İnan bana hatırlıyorum, mevsimlik alışveriş yapardık.
Şimdi bir sıradan tshirt alamıyorum çocuklarıma. Çünkü yok. Faturalar için aylık 5000 tl ödüyorum.
Böyle bir dünya var mı?
Her devrin güzelliği diye bir şey yok.
Eğer alım gücün yoksa ve mutsuz isen, bundan ötesi yoktur.