Gerçekten o kadar doluyum ki. Artık herşeyden ümidimi kestim bir yaradan için yaşıyorum hiç bir şeye hevesim kalmadı. Artık yapmak istediğim birşey bile kalmadı arkamda durucak ailem olduğunu düşünmemeye başladım gerçekten de böyle anne baba sevgisi nedir artık unuttum. Artık bu ev beni boğuyor yemek yiyemiyorum iştahım kalmadı kilo verdim. Ortak dükkan açıldı abimle oto yıkama 1 sene yardım ettim yeri geldi ben baktım en son dayanamadım artık hem fabrikaya git ordan dükkana git uyu fabrikaya git iş çıkışı dükkana git devretiler en sonunda. Hep onların dediklerini yaptım hep destek oldum. Ama artık her şeyden ümüdimi yitirdim. 23 yaşında ortak araba var şuan ben aldığımda aranıyorum getir abinin işi var diye benim işim yok mu beni neden kimse görmüyor. Çok mu takıyorum kafaya bunları?artık yaşamak bile istemiyorum