Son gelen kuşakta ekonomi ve iş felsefesi konusunda eksiklik var.
Arkadaşlar işsizsiniz. İş bulmaya çalışıyorsunuz.
Sizin gibi milyonlarca insan var ama işçi arayan düzgün firma sayısı bir kaç bin.

Sizler kıymetli olanın iş olduğunu unutuyorsunuz kendinizi ve vaktinizi çok kıymetli sayıyorsunuz.
Eğer iş görüşmeleri ücretliye dönerse firmalar görüşmeye çağırdıkları insan sayısını aşırı kısıtlarlar.
Ve bırakın iş bulmayı iş görüşmesi bile bulamaz hale gelirsiniz.
Oysa o iş görüşmeleri işverenle bir frekans yakalamak ve kendinizi diğer adayların önüne atabilmeniz için fırsat.

Yani insan kaynaklarında çalışan adam da boşu boşuna yanlış adayla vakit geçirmekten zevk duymaz.
Bir ortak nokta bulunabilir mi diye sizi çağırmış olmalı.
2 gün gelemiyorum ama geldiğim günler 2 saat fazla mesai yaparak açığı kapatabilirim diyebilirdiniz.
Ama uzlaşılacak bir nokta bulunamamış.
İş arayacak durumda olup sonra vaktimi çaldılar diye şikayet etmek anlamsız.

Bu görüşmelerin amacı bu.
Her görüşme başarılı sonuçlanmaz. 10-15 görüşme yaparsınız, aylar geçer ve sonunda uygun bir iş bulabilirsiniz kısmetse.

Bu genel bir hayat görüşü. Yeni nesil her görüşmeden bir fayda çıkmasını bekliyor.
Forumda sürekli soru sorup almayan müşterilerden şikayet eden satıcılar da var.
Evet müşteriler soru soracak, zamanını çalacak, seni darlayacaklar ve sonunda almayacaklar.
100 kişi soracak 10-15 kişi alacak.
10 iş görüşmesine gideceksiniz 9 tanesi olumsuz sonuçlanacak.
Ticaretin doğası bu.
Reklam veriyoruz 100-200 tıklamaya 1-2 sipariş gelirse göbek atıyoruz.

Yani iş görüşmeleri paralı hale gelirse bırakın işi, görüşmeye gitmek bile başarı haline gelir.
Ülke 85 milyon, ekonominin küçüldüğü bir dönemdeyiz ve yeni şirketlerin iflas etmesi ve yeni işsizlerin üstelik deneyimli işsizlerin piyasaya yayılması bekleniyor.