Öncelikli olarak başınız sağ olsun. Sonrasında ise yeni çıkacağınız yolda mutluluklar dilerim. hayırlı olur inşallah.


Sizin de düşünmüş olduğunuz gibi bir uzmanla görüşmek çok daha iyi olacaktır ama bir anne olarak sağ duyum ile yorum yapacak olursam; mutlu anne mutlu çocuk manasına geliyor. Bir kaç uç noktada örnek dışında, benzer senaryolarda evlilikler yapıp bunun yüzünden çocuğunu ihmal eden anne sayısı oldukça az zaten. Siz o dengeyi her zaman bulacağınız için çok ciddi bir sorun yaşayacağınızı sanmıyorum. Siz mutlu olduğunuz sürece ve çocuğunuzun rutini bozulmadığı sürece, çocuğun da mutlu olmaması için bir sebep göremiyorum. Tabi ki süreç içerisinde oğlunuz için değilse bile sizin için ve müstakbel eşiniz için zorlayıcı bazı anlar olacaktır ki özellikle ilk dönemlerde herkes birbirine karşı bağlılığını ve samimiyetini kanıtlayana kadar geçecek olan süreç en zoru fikrimce.. Bilhassa da sizin, zaman zaman ne yapmanız, ne hissetmeniz gerektiğini bilemeyeceğiniz anlar mutlaka gelecektir ama eğer her şey yolunda gidecek olursa bu dengeler de mutlaka yerine oturur bir noktada.

Bir de mevzuyu mevzu haline getirmezseniz ve çevrenin de eleştirilerine açık tutmazsanız bence tüm süreci yönetmek daha kolay olur. Bir anne olarak, tabi ki önceliğiniz bir ömür boyu evladınız kalacak zaten ama koşulsuz şartsız, kendi hayatınız için hiç bir şey yapmamanızı bekleyen, ömrünüzü sanki bunun çocuğa bir faydası dokunacakmışçasına %100 çocuğa endekslemenizi bekleyen bakış açısında insanlar da olabilir çevrenizde.. Güya iyi niyetli ve yapıcı yorumlar yapmalarına bile müsaade etmeyin. Zira bu tip insanlar durduk yere insanı suçluluk hissettirirler ve çocuğunuzun da hiç öyle bir durumu olmamasına rağmen, kendine acıyarak büyümesine yol açabilirler ki hayatın doğal akışındaki zaman zaman nahoş ama yine de hayatın normal bir parçası olan bazı şeyler sırf bu tip yaklaşımlar yüzünden çocuklarda travmatik anılar olarak yer ediniyor.