İş yaptığım, irtibatta olduğum insanlarla sohbetlerde her zaman samimi oldum. O kadar ki, başımdan geçen son bir yıldaki benimle alakası olmayan ama bir yerde benimle de kesişen olaylar sebebi ile 20+ defa ifadeye gittim karakola, ve bunları da konuştuğum, paylaştıklarım oldu.

Bu hoş olmayan olaylar yüzünden epey bir manevi çöküş yaşadım.

Ama şok eden olay, bazı yoldaş bildiğim insanların bir anda 180 derece dönüşü.
Her ufak iş için arayıp soran, işini yaptıran, bir anda kayıplara karıştılar.

Allah her kese gönlüne göre versin.
Ve en esası da, cahillerle (komşuluktan, yoldaşlıktan iş yapmaya kadar) her türlü eylemden korusun.

Sadece içimde bir burkulma oldu, burada yazmak istedim.