Zincirlerimi kırıldığım her günün ertesi daha güçlü, enerjik ve özguvenli uyandım. Bu gece de onlardan birisi!



Aldığım eğitim gereği nefesime ve yüzmeme çok güvenirim. Ama geceleri, karanlık korkum olmamasına rağmen bir gece ayağımı diz üstü suya sokmuşluğum yok.

Karanliktan korkmam, geceden, denizden, dalgadan çekinmem. Ama hepsi birleşince beni nedense ürkütüyor. Kimilerine göre sıradan gelebilecek bi aktivite benim için gerçek bir challenge.

Tıpkı birileri iğneden korkarken, benim kendi biyopsi ameliyatimi canli kanli izleyecek kadar bu konuda serinkanlı olduğum gibi, birilerine sıradan gelen gece denizi bana ürkütücü geliyor. Ama bu gece bu mevzuyu çözüyoruz!!!

Gecenin denizi hep bir ürküttü beni. Sanırım en büyük korkumu sorsalar, ailemden sonra bunu söylerim. Fakat bu gece bir fobi daha kırılacak, bir konfor alanı daha terkedilecek. Bu gece bu denize girilecek.

Sizce bu dostunuz 35 yasinda ilk kez gece denizi yapabilir mi? Ne dersiniz?

Bazı bazı yolun ortası, bazı bazı daha yolun başı değil midir?