Bizim çocukluğumuzda Algida dondurmayı sadece zenginler alırdı. Meybuz vardı onu alabilirdik. Bazen de leblebi tozu.
Meybuz demir 250000 liraydı. Babam okul harçlığı 1.000.000 verirdi bazen ama genelde para veremezdi. Meyve suyu alırdık hafta başı bir tane kutusunu atmazdik annem kutunun deliğinden içine komposto koyardı. Ayakkabımın altı yırtılırdi ayakkabıcıda naylon taban cakarlardi.

Çok zorluk çektim ben gençler. Şimdi sıfır arabam, rezistansda 4+1 evim ve iyi bir gelirim var. İstediğim her şeyi alabiliyorum. Ben görmediğim için çocuklarıma saçma sapan şeylerine yüksek paralar veriyorum. Çocukluğumun travması bu benim. Geçmişte yaşadığım zorluklar bunların hiçbirinden zevk almamama neden oluyor.

Allah kimseyi çocukluk çağında yoklukla sınamasın. Yaşattığı travma geçmiyor. Çiller, Ecevit, Demirel, bunlar cehhenemin dibinden çıkamaz umarım.