Ben zaten oldukça ağırdan alıyorum çünkü gerçekten tanımak gerekiyor zamanla... annesi de oldukça ısrarlı bir an önce adını koyun diyor... hala daha çok görüşüyorsunuz diye baskı yapıyor...
En ufak bir tartışma olduğunda da hayat arkadaşım hatasını hiç kabul etmiyor ve hep sen haklısın her zaman sen haklısın diye dinlemeden karşı savunmaya geçiyor sürekli...
Bariz hatalar yapıyor ve bunun sonucunda da hiç gönül alma olayı yok... nedenini açıklıyor neden olduğunu sonra konu kapansın istiyor. senin kalbin kırılmış üzülmüşsün...
Gönül alayım olayı yok... sürekli her konu da savunmaya geçiyor... en başında sakince anlatıyorum... ve daha sonra öyle anlamsız cümleler kuruyor savunmaya geçiyor ki bu sefer de ben sinirlenince...
sen sinirlendin şöyle böyle dedin oluyor... bu olmaması için tartışma olduğun da sakinliğimi koruyorum bilerek... bu sefer de hemen savunmaya geçiyor... dün gene tartıştık hatasını anlatana kadar canım çıktı...
sabah gene kaç defa özür diledi... ama gönül alma olayı var mı yok. açıkçası böyle gidecekse bu ilişkinin beni yoracağını düşünüyorum ben de hemen evleneceği mi zannetmiyorum.
Bu tür konulara yorumların dışarıdan yapılması aslında biraz sıkıntılı. Anlattığınız bu durumu; 100 evli arkadaşa sorsak, sanırım 95 i, aynı benimde öyle der.
Ama aslında herkesin olayı çok farklı.
Evlilikten mutlu olanlarda benzer şeyler söyleyecektir. Aynı evde yaşayan 2 insanın çatışması kadar doğal bir şey yok.
Mesele çatışmaların önlenmesi, önlenemeyenlerin, çatışma sonrası düzenlenebilmesi.
Düzenlenemiyorsa sıkıntı, düzenlenmeyip üzeri kapatılıyorsa sıkıntı, taraflardan biri daima suçu üstüne alıyorsa sıkıntı, iki tarafta kendini sorgulayıp hatasını anlayıp, anlatmıyorsa sıkıntı.
Sıkıntıdan kastım; çok büyük sıkıntı.
Sanki sizi de sıkıntılı günler bekliyor gibi ama inşallah uzaktan görüldüğü gibi değildir. 😊