Ben bir dönem tabiri caizse otomobille uzun yol şoförlüğü yaptım. İşim değildi. Aile kaynaklı olarak uzunca bir süre haftada 5000 km'ye yakın yol gittim geldim.
Yaşım 27-28 civarındaydı. Hız yapmak için onlarca sebebim vardı. Yaptım da.
Bu yolda 120 ile mi gidilir, akşam yemeğine yetişeyim, çocuk uyumadan varayım, bunaldım artık bitsin şu yol, yetişmem gerek bu iş çok önemli vs. vs. vs.
Hatta bir dönem sadece trafik cezalarından ötürü yapılandırmaya başvurmak durumunda kalmıştım ki hepsi de radar cezası.
Çok şükür daha hiç kazam yok ama şuan o günler aklıma geldiğinde arabaya binmeye korkuyorum. Cidden çok korkuyorum. Nasıl böyle düşüncesiz işler yapmışım diye kendime kızıyorum.
Siz profesyonel şoför olabilirsiniz ama karşınızdaki insanın hareketlerini her zaman tahmin edemezsiniz.
Ki gidebileceğiniz süratle, gitmeniz gereken sürat arasındaki farkı hesapladığınızda emin olun ciddi fark olmayacaktır.

Amacım boş edebiyatlarla sizi sıkmak, öğüt vermek veya buna benzer sıkıcı olabilecek muhabbetlere sokmak değil.
İnsan bazı zamanlarda göremiyor, fark edemiyor. Yola çıkanların hepsi bir plan yapıp çıkıyor. Kim ailesine kavuşacak, kimi işine yetişecek, kimi tatil yapacak. Ama bu planlardan bazıları ölüm araya girdiği için bozuluyor.
Üsttede belirttiğim gibi; ben bu durumdan korkuyorum. Herhangi bir insanın bu hatayı yapacağını yahut yaptığını gördüğüm zaman, tamamen iyi niyetle uyarmadan geçemiyorum.
Lütfen yapmayın. Limitleri aşarak hem kendinizi hem yoldaki diğer insanları; ekstra bir tehlikeye sokmayın.